“ఏమా భయంకర నర్తన? మహా ఘోరముగానున్నది” ఉరిమిందా స్వరం.
ఇంతలో ఎక్కడో దూరంగా పిడుగు పడ్డ శబ్దం వినిపించింది.
మాయమైపోయిన భవంతి స్థానంలో ఒక పాడు పడ్డ,పైకప్పు కూలిపోయిన పురాతన భవనం ప్రత్యక్షమయ్యింది.ఈ సారి లతీఫ్ ప్రాణం లేకుండా పడి వున్నాడు.
అది చూస్తూనే మిగతా వాళ్ళ వెన్ను జలదరించింది.
“ఔరా,నా లాంటి ప్రేతములను దృశ్య శ్రవణ యంత్రములలో బంధించవలెననియా మీ తాపత్రయము? మీ దుర్మార్గమునకు తగిన శిక్ష విధించెద.నా శక్తిని చూపించెద.”
ఎవరో తనని భారీ క్రేన్ తో ఎత్తినట్టు జోసఫ్ అమాంతంగా గాల్లో పైకి లేచాడు.
“నో,నో..నన్నేం చెయ్యొద్దు,ప్లీజ్!మేమంతా ఇక్కణ్ణించి వెళ్ళిపోతాం.దయచేసి మమ్మల్ని వదిలి పెట్టు.”
“ఓరీ,ధూర్తాగ్రణీ! నాతో పందెము వైచిన వారికి వైతరణీ నదియే గతి.నీవెంత పెనుగులాడిననూ నా కబంధ హస్తముల నించి తప్పించుకొనలేవు.”
అనకొండ నోట్లో చిక్కుకున్న మిడత పిల్లలా వృత్తాకారంలో వంకర్లు తిరుగుతూ అమాంతంగా నేల మీద పడిపోయాడు జోసెఫ్.
స్టూడియో స్క్రీన్ మీద నిలువు గీతలు రావడం మొదలైంది.కాసేపటికి సుందర్,లతీఫ్,జోసెఫ్ ల కళేబరాలు స్క్రీన్ మీద వయ్యారంగా చెట్ల కొమ్మల మీద ఊగుతూ కనిపించాయి.
కార్యక్రమంలో ఇలాంటి అపశృతులు దొర్లినందుకు స్టూడియో లోని క్రీంకార్ బృందం “బూచి-పిశాచి” లైవ్ టెలిక్యాస్ట్ ని నిలిపేసి క్షణ క్షణం ఏం జరుగుతుందా అని భయంతో కుదేలైపోతున్నారు.
“నువ్వేమైనా చంద్రముఖిననుకుంటున్నావా? నీ భరతం పడతాను చూడు!” ఆగ్రహంతో పందెం కాసింది రూప.
“హహ్హహ్హా..” గాల్లో గింగిర్లు తిరిగిందో వికటాట్టహాసం.
“అలాగా! చూద్దాం”
తన మెడలో ఉన్న పంచ ముఖీ ఆంజనేయ కవచ్ బైటికి తీసింది రూప.హనుమాన్ చాలీసా చదవడం మొదలు పెట్టింది.
“వెఱ్ఱి దానా,ఇవి నన్నేం చెయ్యలేవు!!”
రూప మెడలో ఉన్న కవచం ఎగిరి అల్లంత దూరంలో పడింది.దాంతో పాటే రూప కూడా.
అమిత్ ఇంకా సౌమిన్ ఇద్దరే మిగిలారు ఇప్పుడు.
“ఇక్కడున్న వారందరూ అందగాళ్ళే,ఐననూ నాకెందుకో మీరిద్దరే బహు సుందరముగా కనిపించుచున్నారు.ఒకరివి నీలి కన్నులు,మరొకరివి తేనె కన్నులు.మీ ఇద్దరిలో ఒకరు నన్ను వివాహము చేసుకొనిన యెడల రెండవ వారిని వదలివైచెదను.శీఘ్రమే నిర్ణయం చేయుము.”
“అంటే,నువ్వు ఆడ దయ్యానివా?” అడిగాడు అమిత్.
“అనుమానమా?” అడిగింది ప్రేతాత్మ.
“అహహా..కన్ ఫర్మ్ చేసుకుందామని అడిగానంతే! ఐ మీన్,నా ఉద్దేశ్యం నీ అంగీకారము కొరకు వేచి ఉన్నాను అని అర్థము.”
“నాకు ఆంగ్లము బహు బాగుగా అర్థమగును.మాకు భాషా,కుల,మత భేదములు లేవు.ఐనచో మరి నన్ను యెప్పుడు వివాహము చేసుకొనియెదవు?” అడిగింది ఆత్మ.
“ఇంకో వన్ అవర్ లో చేసుకుందాం,మ్యారేజ్ కి కావాల్సినవన్నీ తెచ్చుకోవాలి కదా.అవునూ,నువ్వు ఉగాది సెలబ్రేట్ చేసుకుంటావా?”
“లేక క్రిస్మస్ దినము చేసుకుందుననుకొంటివా యేమి?”
“ఐతే మరి ఉగాది పచ్చడీ..” నసిగాడు అమిత్.
“గైకొని రమ్ము.ఆరగించి శుభాకాంక్షలు తెలుపుకొందము!మర్యాదగా తిరిగి వచ్చిన యెడల వలచి పూల మాల వైచి వివాహము చేసుకుందును.మోసము చేసితివా? నీ తోలు వలిచి నా మెడలో మాల వైచుకొందును.”
“అబ్బెబ్బే,నిన్ను మోసం చెయ్యడానికి నాకెన్ని గుండెలు?” ఉగాది పచ్చడి గిన్నె తీసుకు రావడానికి వెళ్ళాడు అమిత్.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
వెనక నించి తన భుజాన్ని నొక్కుతున్న చెయ్యిని వదిలించే ప్రయత్నం చేసాడు సౌమిన్.
“అందగాడా,ఈ అమితుడు నన్ను పరాభవించునేమో అని నాకనుమానముగా నున్నది.నిజమునకు మీ ఇరువురిలో నిన్నే నేనధికముగా వలచినాను.ఉలుకు పలుకు లేక అటుల నిలుచున్నావేమి? నన్ను వరింపుము.”
బీ.పీ అమాంతంగా పెరిగిపోయింది సౌమిన్ కి ఒక్కసారిగా.
“ఎలా ఈ ప్రేతాత్మ పీడాకారం వదిలించుకోవడం?” దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నాడు.
ఏమయితే అదవుతుందని లేని గుండె ధైర్యం తెచ్చుకున్నాడు,”మోసాన్ని మోసంతోనే జయించాలి.శ్రీ కృష్ణ పరమాత్మ భగవద్గీతలో చెప్పిన సారమంతా ఇదే కదా” అని నిర్థారించాడు.
“ఇందాక మరి అమిత్ ని వరించావు కదా,సడన్ గా ఇలా ప్లేట్ తిప్పేస్తే ఎలా? నిన్ను ఎలా నమ్మమంటావ్,వాడిక్కూడా సేమ్ టూ సేమ్ డైలాగ్ చెప్పావ్”
“అతను కూడా అందగాడే.కానీ నీ అంత అందముగా లేడే ? అదియునూ గాక మనిద్దరికీ జన్మ జన్మల సంబంధమున్నట్టు నాకు తోచుచున్నది.నిన్ను వదలి ఉండలేకున్నాను.నిన్నే వరింతును,వానిని వధింతును.”
“ఎవరిని మ్యారేజ్ చేసుకున్నా రెండో వాళ్ళని వదిలేస్తానని చెప్పావ్? ఎక్కడో గాల్లో దాక్కుని దాక్కుని మాట్లాడుతున్నావ్,నీ అందం ఎంతుందో చూడకుండా నేను పెళ్ళి చేసుకోవడం ఎలా? పెళ్ళయ్యాక మనకి పిల్లలు పుడితే వాళ్ళు ఎంతందంగా ఉంటారో నేను తెల్సుకోవద్దా? సరే గానీ మనిద్దరికీ ఎన్ని జన్మల సంబంధం ఉందో క్యాల్ క్యులేట్ చేసి చెప్పు,త్వరగా..అసలే ఎక్కువ టైమ్ లేదు.”
“అమ్మో ఈతను ఘటికుడు,నన్నే ప్రశ్నలు వైచి పరీక్షించుచున్నాడు.ఒక అందమైన ఉద్యానవనమునకు తీసుకొని పోయి ఈతని మనసు మార్చెదను.”
సౌమిన్ ఎదురుగా ఒక అందమైన ఉద్యానవనం ప్రత్యక్షమయ్యింది.
ఆ వనంలో పూల సౌందర్యం చూస్తూ అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నాడు సౌమిన్.
కాసేపటికి ఒక పాతికేళ్ళ అమ్మాయి అక్కడ కనిపించింది.జుట్టు విరబోసుకుని గంధపు రంగు చీరలో తన ముందు నిల్చున్న ఆ వాలుకళ్ళ అమ్మాయి సౌందర్యానికి ముగ్ధుడైపోయాడు సౌమిన్.
“నన్ను గుర్తించినావా ప్రియా?” అడిగింది ఆమె.
“ఓ..నువ్వేనా? ఎవరో దేవకన్య పొరపాటుగా ఈ తోటలో షికారుకొచ్చిందనుకున్నాను.”
(ఓ..ఇది నేను చిన్నప్పుడు తాతయ్య చెప్పిన కథల్లో విన్న మోహినీ,కామినీ టైప్ పిశాచి అనమాట.దీన్ని ఎక్కువ సేపు కళ్ళార్పకుండా చూస్తే డేంజర్.త్వరగా వదిలించుకుంటే బెటర్ అనుకున్నాడు.)
“అటులనా?” నవ్వుతూ సౌమిన్ చెయ్యి పట్టుకుని దగ్గరలో ఉన్న బెంచ్ మీదకు తీసుకు వెళ్ళింది.
అక్కడ ఒక పళ్ళెంలో రక రకాల పండ్లున్నాయి.
“తిను ప్రియా..” సుతారంగా పళ్ళు వలిచి నోటికందించింది.
“తింటాను గానీ నా క్వెశ్చన్స్ కి నువ్ ఆన్సర్ చెప్పలేదు.”
“చెప్పనిచో..”
“నేను తినను” బెదిరించాడు.
“అటులనే చెప్పెదను” సౌమిన్ కళ్ళ ముందు ఒక మ్యాజిక్ స్టిక్ తిప్పింది పిశాచి.
**********************************************
సౌమిన్ ఇప్పుడు వేరే ప్రపంచంలో ఉన్నాడు.ఇంకో సూర్యుడి చుట్టూ తిరుగుతున్న గురుగ్రహమంత పెద్ద గ్రహమ్మీద ఉన్నాడు.
ఎటు చూసినా జలపాతాలు,చుట్టూ కొండలూ-కోనలూ.అందమైన ప్రకృతి.ఎవరో చేత్తో ల్యాండ్ స్కేప్ గీసినట్టుగా ఉంది ఆ ప్రదేశం.
“ఓహ్..ఎంత అద్భుతంగా ఉందీ గ్రహం.ఇదంతా దీని మాయా DTS డిజిటల్ ఎఫెక్ట్.గ్రాఫిక్స్ ఇంజనీర్ని నాకే గ్రాఫిక్స్ చూపిస్తోందే! ఇలాంటి వాటికి మనం లొంగిపోకూడదు.” స్థిరంగా నిశ్చయించుకున్నాడు.
“యా! ఇంతకీ నాకోసం ఇన్ని చేస్తున్నావు.కానీ నీ పేరు చెప్పనే లేదు.కామిని,మోహిని,జగన్మోహిని,రంభ,ఊర్వశి,మేనక,తిలోత్తమ..నీ పేరు ఏమయ్యుంటుందా అని ఆలోచిస్తున్నాను.”
ఈ మాటలతో పిశాచి మెత్తబడింది.
“ఇవేమియునూ కాదు.నా పేరు చంద్రిక.”
“ఓ..చంద్రిక.సో స్వీట్ నేమ్” బుగ్గ గిల్లాడు సౌమిన్ పిశాచిని మసి పూసి మారేడు కాయ చేస్తూ.
“మరి ఫలములు ఆరగింపుము అందగాడా!”
“అలాగే,దూరముగా కనిపిస్తున్న ఆ గుహ ఏమిటి?” అడిగాడు.
“ప్రతి విషయమునకూ చిక్కు ప్రశ్నలు వైచి మమ్ము పరీక్షించుచున్నావు కదా! ఆ దూరముగా కనిపించు గుహ నా నివాసము.అందులో ఎన్నియో రహస్యములున్నవి.మానవ మాత్రులు తెలుసుకొనలేరు.”
“నేను కూడానా?” అడిగాడు సౌమిన్ చంద్రిక దగ్గరగా జరిగి.
“ఊ..”
“ఐతే నీకు నా మీద నమ్మకం లేదనమాట” నిష్ఠూరంగా అన్నాడు.
“అది యేమి అందగాడా,అటులందువు? నీ మీద నాకు నమ్మకము లేకేమి?”
“నమ్మకముంటే మరి చెప్పు” చంద్రికని దగ్గరికి తీసుకుంటూ అన్నాడు.
“అది భయంకరమైన గుహ.నీవందు అడుగు పెట్టలేవు.ముఖ్య ద్వారమునందు భయంకరమైన అగ్నిని మరియు బాష్ప వాయువుని వెదజల్లు యంత్రములు ఉన్నవి.అక్కడ అడుగిడిన వారు మాడి మసైపోవుదురు.”
“ఐతే నేనొక సారి చూస్తాను,నాకు చూపించవా? ఇలాంటి అడ్వెంచర్స్ అంటే నాకు బలే ఇష్టం తెలుసా?”
“మరి ఫలములు” మాట మార్చింది చంద్రిక.
“నేను చెప్పింది వింటేనే ఫలములు,లేదంటే పస్తులే” అన్నాడు సౌమిన్.
“సరి,సరి తినకున్నచో నీవు చిక్కి శల్యం ఐపోదువు.నాతో రమ్ము” తీసుకెళ్ళింది చంద్రిక.
అక్కడ రెండు బంతుల్లోంచి మంటలు ఎగసి పడుతున్నాయి.
ఆ రెండిటికీ మధ్య వంద అడుగుల దూరం ఉంది.ఆ రెండు బంతుల్నీ కలుపుతూ ఉన్న రేఖ మీద మిడ్ పాయింట్ గుర్తించాడు సౌమిన్.
అక్కడ చుట్టు పక్కల వెతికి చూసాడు.అక్కడ కొద్దిగా కుంగిపోయి ఉన్న భూమిలో చిన్న స్విచ్ లాంటిది కనిపించింది.కాలుతో ఆ స్విచ్ ని నొక్కాడు.వెంటనే ఫౌంటెన్లా ఎగసి పడ్డాయి నీళ్ళు.మంటలు నిమిషాల మీద చల్లారిపోయాయి.
“శభాష్,మంచి తెలివైన వాడివే” మెచ్చుకుంది చంద్రిక.
“మరి?” భుజాలు ఎగరేసాడు సౌమిన్.
తరవాత కెలిడోస్కోప్ రూములో అద్దాల గదిలో అసలు అద్దం కనుక్కుని దాన్ని పలకలుగా పగలకొట్టాడు.
చదరంగం ఆటలో చంద్రికని ఓడించాడు.
పిరమిడ్ గదిలో రహస్య సొరంగ ద్వారం కనుక్కున్నాడు.
ఇక చిక్కాల్సింది చంద్రిక అసలు రహస్యం.
*********************************************
అన్ని గదుల్లోనూ ఒక గదికి పెద్ద తాళం వేసి ఉండటం గమనించి అదేమిటని అడిగాడు.
“అది రహస్యం,నేనిపుడు చెప్పలేను.చాలా అలసిపోయాను.కాసేపు విశ్రమిస్తాను.” తప్పించుకోవాలని ప్రయత్నించింది చంద్రిక.
“ప్లీజ్ డియర్,అదేంటో చెప్పవా? ఉత్తినే వద్దులే,ఒక ముద్దిస్తాను”,అంత పనీ చేసాడు.
“ఆ గదిలో ఒక అద్భుతమైన దీపపు సెమ్మె ఉంది.దానిలో ఒక అపురూపమైన వజ్రం ఉంది.అందులో నేనున్నాను” చెప్పి వెళ్ళిపోయింది చంద్రిక.
“ఓహో..ఐతే ఆ వజ్రాన్ని డెస్ట్రాయ్ చేస్తే ఈ పిశాచి పని పట్టడం పూర్తవుతుందనమాట!మరి వజ్రాన్ని ఎలా డెస్ట్రాయ్ చెయ్యడం,అది డెస్ట్రాయ్ అవ్వదే?”
అప్పుడు గుర్తొచ్చింది సౌమిన్ కి,”ముల్లుని ముల్లుతోనే తియ్యాలి.వజ్రాన్ని వజ్రంతోనే కొయ్యాలి.”
“ఇప్పుడు ఇంకో వజ్రం సంపాదించాలి.ఎలా? ఇందాకటి గదిలో చంద్రిక స్నేహితురాళ్ళు మాకు స్వాగతం పలికారు.అక్కడ ట్రై చేస్తేనో?”
ఆలోచన రాగానే ఆ గదిలోకి వెళ్ళాడు సౌమిన్.
ఇందాక కనిపించిన స్నేహితురాళ్ళు ఇప్పుడు లేరు.”ఎక్కడికెళ్ళారు వీళ్ళు? ” వెతుకుతూ అప్రయత్నంగా కాలికింద ఏదో తగలడంతో ముందుకు తూలి పడబోయి తమాయించుకుని నిల్చున్నాడు.
ఒక తీగ లాంటిది కనిపించింది.అది పట్టుకుని ఎక్కడి దాకా వెళ్తుందో చూద్దామని లాగాడు.
లాగగానే ఎదురుగా ఉన్న తలుపు తెరుచుకుంది.అందులోంచి ఒకమ్మాయి బైటికి వచ్చింది.”ఏమి ఆజ్ఞ?” అడిగింది.
“ఓహో..ఇది ఇందాకటి స్నేహితురాలు అనుకుంటా.ఐనా నన్నే ఆర్డర్ చెయ్యమంటుంది కదా,ఓ కోహినూరంత వజ్రం ఆర్డర్ చేస్తే పోలా?” అనుకున్నాడు సౌమిన్.
“మీ చంద్రిక మిస్ నన్ను మ్యారేజ్ చేసుకోవాలని సంకల్పించారు.మరి ఆవిణ్ణి పెళ్ళాడటమంటే మాటలా? తనకి ఎంగేజ్ మెంట్ గిఫ్టుగా బహూకరించడానికి ఒక కోహినూర్ వజ్రం కావాలి.నువ్వు అది అరేంజ్ చేస్తావా?” లౌక్యంగా అడిగాడు సౌమిన్.
“చిత్తం” అదృశ్యం అయి ఒక పది నిమిషాల తరవాత తిరిగి ప్రత్యక్షం అయింది వజ్రంతో.
“సరే,నువ్వు వెళ్ళి మీ మిస్ తో సెలబ్రేట్ చేసుకో.రేపు మార్నింగ్ వచ్చి నన్ను నిద్ర లేపు.” ఆర్డర్ వేసాడు సౌమిన్.
“చిత్తం” మాయమైపోయింది.
“అమ్మయ్యా,ఇప్పటికి దీన్ని వదిలించుకున్నాను.ఇంక పెద్ద పిశాచాన్ని వదిలించాలి.” ఆ తీగకి కాలు తగలకుండా జాగ్రత్తగా తాళం వేసిన గది వైపు వెళ్ళాడు సౌమిన్.కాళ్ళకీ,చేతులకీ ఏమీ తగలకుండా జాగ్రత్తలు తీసుకున్నాడు.
ఆ గదిలోకి అడుగు పెట్టడమే చాలా కష్టమైపోయింది. ఎన్నో రకాలుగా ప్రయత్నించినా తాళం తెరుచుకోవడం లేదు.అప్రయత్నంగా జేబులో చెయ్యి పెట్టిన సౌమిన్ కి అతని గాళ్ ఫ్రెండ్ అఖిల జడ పిన్ను దొరికింది.ఒక సాయంత్రం అఖిల జడతో ఆడుతూ ఆడుతూ పిన్నులు లాగి జేబులో వేసుకోవడం గుర్తొచ్చింది.
“ఆహా..గాళ్ ఫ్రెండ్ ఉన్న వాడిదే కదా అదృష్టమంటే” అనుకున్నాడు.
ఈ పిన్నులిప్పుడు నాకు బాగా పనికొస్తాయి అనుకుని వాటిని రక రకాలుగా వంచి మొత్తానికి ఎలాగైతేనేం ఆ గది తాళం తియ్యగలిగాడు.
“ఎంత మంచి దానివే అఖిలా,ఈ పిశాచి చేతుల్లోంచి బైటపడ్డానంటే నీకు ట్రీట్ ఇస్తా” అనుకున్నాడు.
ఎక్కడి నించో చాకులు గాల్లోంచి దూసుకొచ్చాయి తలుపు తియ్యగానే.
ఆ చాకులు తగలకుండా డాలు అడ్డు పెట్టుకుని నేల మీద వంగి పరిశీలించాడు సౌమిన్.
కిందున్న కార్పెట్ మీద కాలు తగలగానే చాకులు వస్తున్నాయి.”ఇదా సంగతి” అని చాపని గుండ్రంగా చుడుతూ కిందున్న స్విచ్చులు కాలికి తగలకుండా గదికి ఒక మూలగా మూటని చేరుకున్నాడు.మూట విప్పి చూసాక అందులో కనిపించింది దీపపు సెమ్మె.
ఆ సెమ్మె డిజైన్ మధ్యలో తళ తళా మెరుస్తూ కనిపించిందొక వజ్రం.
“ఇదే అనమాట దాని ప్రాణ రహస్యం.” ఆ వజ్రాన్ని బైటికి తియ్యాలని ప్రయత్నించాడు.అది డిజైన్లో ఫిక్స్ చేసి ఉండటం వల్ల బైటికి రాలేదు.
“ఫెవి క్విక్ పెట్టి అతికించిందా ఏంటి దీని దుంపతెగ,ఎంత లాగినా ఊడి రావట్లేదు”
“ఎంత మంది బాయ్ ఫ్రెండ్స్ ని మెయింటెయిన్ చేసుంటుందో ఇప్పటి దాకా? ముందు అమిత్ గాడు కావాలంది,ఇప్పుడు నేను కావాలంటోంది.అక్కడ సిటీలో ఒక్క గాళ్ ఫ్రెండ్ తోనే వేగలేక నేను అవస్థలు పడుతున్నాను.ఉన్న కష్టాలు చాలవని ఇప్పుడీ పిశాచి చేతిలో కొత్త కష్టాలు నాకు.ప్చ్!” నిట్టుర్చాడు సౌమిన్.
చేతికున్న వాచ్ చూసుకున్నాడు.ఇంకో గంటలో తెల్లారిపోవస్తోంది.
“అయ్యో,తెల్లవారగానే ఆ ఫ్రెండ్ పిశాచి మళ్ళీ చిత్తం చిత్తం అని ప్రత్యక్షమైపోతుందే,దాన్ని పొద్దున్నే రమ్మని రెచ్చిపోయి చెప్పేసాను.గంటలో ఈ వజ్రాన్ని డెస్ట్రాయ్ చెయ్యాలే?” టెన్షన్ తో చెమటలు పట్టేస్తున్నాయి సౌమిన్ కి.
రాబోతున్న ఉపద్రవాన్ని ఊహించని చంద్రిక అక్కడ అమిత్ తో సరసాలాడటానికి వెళ్ళింది.
దుష్టురాలైన చంద్రిక అటు అమిత్ నీ,ఇటు సౌమిన్ నీ ఇద్దరినీ మోసం చెయ్యాలని సంకల్పించింది.
ఏదేమైనా దాని భరతం పట్టి తీరాలని పట్టుదలగా ఉన్నాడు సౌమిన్.అమిత్ మాత్రం దాని దెబ్బకి భయపడిపోయి చేతులెత్తేసాడు.
***************************************************
“ఇలా ఐతే లాభం లేదు,డైరెక్టుగా నా కోహినూర్ తో ఈ వజ్రాన్ని కోసేస్తా” మెల్లిగా ఆ దీపపు సెమ్మెలో ఉన్న వజ్రాన్ని కొయ్యడం మొదలెట్టాడు సౌమిన్.
ముప్పావు గంట తరవాత సెమ్మెలోని వజ్రం లోంచి ఒక పెద్ద ముక్క ఊడి కింద పడింది.
మధ్యలో ఊడిపోయిన ఆ వజ్రాన్ని పది నిమిషాల్లో మరింత చిన్నగా కోసాడు సౌమిన్.చంద్రిక మ్యాజిక్ స్టిక్ ముక్కలై కింద పడింది.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
ఆగ్రహోదగ్రురాలైపోయి సౌమిన్ ముందుకి వచ్చింది చంద్రిక.
“దుష్టుడా,నాకే ఎసరు పెడదామని చూస్తున్నావా?”
“లేకపోతే నువ్వు నాకు పెడ్తావు కదా!” సూటిగా ప్రశ్నించాడు సౌమిన్.
“నా మీద నమ్మకం లేదా?”
“తెలివైన వాడు తనని తాను నమ్ముతాడే గానీ పిశాచాల్ని ఎప్పటికీ నమ్మడు.ఈ మాత్రం తెలియదా నీకు? నీ మోసాలిక కట్టి పెట్టు.నా దగ్గర చెల్లవు.జాగ్రత్త!” హెచ్చరించి మిగతా వజ్రాన్ని ముక్కలు చేసాడు సౌమిన్.
వజ్రం ముక్కలవడంతో చంద్రిక కింద పడిపోయింది.అక్కడున్న భవంతి మాయమైపోయింది.
***********************************************
దక్షిణ దిశగా వాళ్ళు వెళ్ళిన చిట్టడవిలో ఉన్నాడిప్పుడు.
ఒక్కడే దారి కనుక్కుని విజయవంతంగా తిరిగి వచ్చాడు.
డైరెక్టుగా వీతెగులు ఛానల్ ఆఫీసుకి వెళ్ళాడు సౌమిన్,రెండు బృందాల్లోనూ ఛాంపియన్ గా మిగిలిన ఏకైక విజేత.
“ఇలాంటి దిక్కుమాలిన రియాలిటీ షోలు,సినిమాలూ మళ్ళీ మీ ఛానల్ వాళ్ళు స్పాన్సర్ చేసినా,చేసినట్టు తెలిసినా లీగల్ కేసు పెట్టి ఏకంగా ఛానలే మూయించేస్తా! అండర్ స్టాండ్?”
ఆ దెబ్బతో బెదిరిపోయాడు క్రీంకార్.
“నీకు కూడా సేమ్ వార్నింగ్!” హరస్యం యాంకర్ కి ముచ్చెమటలు పోసాయి.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
సాయంత్రం అఖిలని మాంచి రెస్టారెంట్ కి తీసుకెళ్ళాడు సౌమిన్.
క్యాండిల్ లైట్ డిన్నర్ స్పాన్సర్ చేసాడు.
“ఏమిటిది సౌమిన్ ఉన్నట్టుండి అకస్మాత్తుగా?”
“సర్ ప్రైజ్! అంతే..”
“సర్ ప్రైజ్ కి కారణాలుండవు.నీ జడ పిన్స్ ఇస్తావా?” ముసి ముసిగా నవ్వుతూ అఖిల జడలోంచి పిన్నులు లాగేసుకున్నాడు సౌమిన్.
..ఐపోయింది..
